"منتظرم بمان."

باز نخواهم گشت. اما منتظرم بمان.

میروم،اما منتظرم بمان. باز نخواهم گشت،اما منتظرم بمان. میدانم خودخواهی است،اما منتظرم بمان. آخر نمی‌خواهم پس از مرگ من،مرا از یاد ببری.

جای‌گزینی برایم بیاور. مهربان تر از من. زیبا تر از من. کسی که از من بیشتر دوستش خواهی داشت. اما منتظرم بمان. فراموشم مکن.

آخر نمیدانی. اینکه پس از مرگت،کسی که در طول عمر کوتاه‌ت تمام فکرت بود؛فراموشت کند،از درد خنجری در قلب دردناک تر است. انسان حتی از خاک سرد نیز می‌تواند ایم درد را حس کند.

پس؛ بر سر مزارم دسته گلی بگذار. اما اشک نریز. مُرده ای که حال با خاک یکی شده است؛ارزش اشک هایت را ندارد. فقط مرا به دست فراموشی نسپار.