ما بارکر، زن جنایتکار تاریخ آمریکا

درود بر شما، در این پست راجب یکی از جنایتکار های برجسته و مشهور آمریکا صحبت میکنیم که در اکثر داستان ها از او، به عنوان مادر هیولا یاد شده است. همچنین برای آشنایی بیشتر با این شخصیت، آهنگMa Barker پیشنهاد میشود.

در تاریخ جنایت آمریکا، نام های زیادی وجود دارند که به مرور زمان به بخشی از فرهنگ عامه تبدیل شده اند، اما تعداد کمی از آنها به اندازه‌ی ما بارکر مرز میان واقعیت و افسانه را مبهم کرده اند. او زنی بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی، در دوره ای پر آشوب از تاریخ آمریکا، نامش در کنار یکی از معروف ترین خانواده های جنایتکار آن زمان قرار گرفت. رسانه‌ها او را مادری بی رحم، قدرتمند و حتی مغز متفکر یک گروه تبهکار معرفی کردند؛ زنی که گفته میشد پسرانش را هدایت میکند و پشت بسیاری از فعالیت های آنها قرار دارد.

در سال ۱۸۷۳ در ایالت میسوری آمریکا به دنیا آمد و نام اصلی او آریزونا دانی کلارک بود. او در خانواده ای معمولی بزرگ شد و در سال های جوانی با مردی به نام جورج بارکر ازدواج کرد. این ازدواج، حاصل چهار پسر داشت. خانواده در بخش هایی از مرکز آمریکا زندگی می کردند و سال های نخست زندگی آنها، تفاوت چشمگیری با بسیاری از خانواده های دیگر آن دوره نداشت. اما با بزرگ شدن پسران، مسیر زندگی خانواده تغییر کرد. چند تن از آنها وارد فعالیت های مجرمانه شدند و به تدریج نام خانواده بارکر در پرونده های جنایی مطرح شد. این اتفاق سر آغاز دوره‌ای بود که در نهایت ما بارکر را نیز به یکی از مشهورترین زنان مرتبط با جنایت در آمریکا تبدیل کرد.

برای درک داستان ما بارکر، باید شرایط آمریکا در آن زمان را نیز در نظر گرفت. دهه ۱۹۲۰ و به خصوص دهه ۱۹۳۰، دوره ای مهم در تاریخ جنایت سازمان یافته آمریکا بود. رکود بزرگ اقتصادی، بیکاری و مشکلات اجتماعی در کنار ضعف برخی ساختارهای انتظامی، شرایطی ایجاد کرده بود که گروه های تبهکار در بعضی مناطق قدرت زیادی پیدا کنند. در همین دوران، چهره هایی مانند آل کاپون و گروه های مختلف تبهکار به شهرت رسیدند. آدم ربایی، سرقت از بانک و فعالیت های سازمان یافته مجرمانه توجه گسترده مردم و روزنامه ها را به خود جلب کرده بود. خانواده‌ی بارکر نیز در همین فضای تاریخی رشد کرد. پسران ما بارکر به تدریج با افراد مجرم دیگری همکاری کردند و در نهایت ارتباط آنها با بارکر-کارپیس گنگ باعث شد نام خانواده بیش از پیش بر سر زبان ها بیفتد.

پسران خانواده‌ بارکر در جرایم مختلفی شرکت داشتند. فعالیت های آنها شامل سرقت و در مواردی آدم ربایی بود. یکی از مهم ترین چهره هایی که بعدها در کنار آنها قرار گرفت، آلوین کارپیس بود. این گروه در چندین پرونده‌ مهم تحت تعقیب نیروهای فدرال قرار گرفت و فعالیت های آن توجه رسانه‌های بزرگ مانند اف بی آی را به خود جلب کرد. در این میان، نام ما بارکر نیز بیشتر و بیشتر مطرح شد. به طوریکه ما بارکر در آن زمان، به تحت تعقیب ترین زن تاریخ اف بی آی تبدیل شد. اما یک سوال مهم وجود داشت: آیا او واقعا رهبر این گروه بود؟

در روایت رسمی و رسانه‌ای آن زمان، او زنی بسیار قدرتمند معرفی شد که پسرانش را هدایت میکرد و به آن ها آموزش میداد. تصویری که از او ساخته شد، تقریبا شبیه یک فرمانده پشت پرده بود؛ مادری که از خانه، فعالیت های جنایتکارانه فرزندانش را کنترل می‌کرد. این تصویر بسیار جذاب بود و به سرعت در روزنامه‌ها و روایت های عمومی گسترش پیدا کرد. اما سال ها بعد، این ادعا مورد تردید قرار گرفت. برخی مورخان معتقدند که شواهد محکمی وجود ندارد که نشان دهد ما بارکر واقعا رهبر یا طراح اصلی فعالیت های گروه بوده است. حتی آلوین کارپیس، یکی از اعضای مهم گروه، بعدها تصویری متفاوت از او ارائه کرد و نقش ما بارکر را در مقایسه با آنچه رسانه ها به او مادر هیولا گفته بودند، بسیار محدودتر دانست. به همین دلیل، امروزه بسیاری از پژوهشگران بین «ما بارکر واقعی» و «ما بارکر افسانه‌ای» تفاوت قائل می شوند.

شهرت ما بارکر فقط نتیجه فعالیت های خانواده اش نبود. رسانه ها نقش مهمی در ساختن شخصیت او داشتند. در دهه ۱۹۳۰، داستان های مربوط به گنگسترها و مجرمان مشهور فروش زیادی برای روزنامه ها داشت. مردم می خواستند درباره‌ زندگی مجرمان، فرارهای آنها و عملیات پلیس بدانند. در چنین فضایی، تصویر «مادر یک خانواده جنایتکار» بسیار جذاب بود. از طرف دیگر، نیروهای انتظامی نیز علاقه داشتند عملیات های خود را موفقیت آمیز نشان دهند. معرفی یک زن به عنوان مغز متفکر یک گروه جنایتکار می توانست داستانی ساده و قدرتمند برای افکار عمومی ایجاد کند. به این ترتیب، ما بارکر به تدریج از یک مادر دارای چند پسر مجرم، به شخصیتی افسانهای تبدیل شد؛ شخصیتی که نقش او در روایت عمومی بسیار بزرگتر از چیزی بود که شواهد تاریخی الزاما نشان می دادند.

در ژانویه ۱۹۳۵، نیروهای فدرال آمریکا به خانه‌ای در منطقه لیک ویر در فلوریدا رسیدند؛ جایی که ما بارکر و پسرش فرد بارکر در آن حضور داشتند. درگیری مسلحانه ای میان نیروهای فدرال و افراد داخل خانه رخ داد و در پایان، ما بارکر و پسرش کشته شدند. مرگ او نقطه پایان زندگی زنی بود که در آن زمان به یکی از چهره های مشهور پرونده های جنایی آمریکا تبدیل شده بود. با این حال، مرگ ما بارکر پایان داستان او نبود؛ بلکه در واقع آغاز مرحله ای جدید از شهرتش بود. پس از مرگ، روایت مربوط به او بیش از پیش گسترش یافت و تصویر «مادر جنایتکار» در کتاب ها، فیلم ها و داستان های جنایی بازتولید شد.

این موضوع تقریبا قطعی است که پسران او در فعالیت های مجرمانه دست داشتند و خانواده بارکر با یکی از گروه های جنایتکار شناخته شده آن دوره ارتباط داشت. همچنین ما بارکر در سال ۱۹۳۵ همراه پسرش در جریان عملیات نیرو های فدرال کشته شد. اما درباره نقش مستقیم او در جنایات، اختلاف نظر وجود دارد. این تفاوت میان واقعیت و روایت، شخصیت ما بارکر را جذاب تر می‌کند. او شاید آن «ملکه جنایت» قدرتمندی که رسانه ها از او ساختند نبوده باشد، اما داستان زندگی اش نشان میدهد که چگونه یک شخصیت واقعی میتواند تحت تاثیر روایت های رسانه ای، به چهره ای بسیار متفاوت در ذهن مردم تبدیل شود.

در نهایت، اهمیت ما بارکر تنها در زندگی شخصی یا ارتباط او با جنایتکاران خلاصه نمی شود. داستان او نمونه ای از این است که مرز میان تاریخ و افسانه چقدر می تواند باریک باشد. زنی که شاید در واقعیت نقشی بسیار محدودتر از تصویر مشهورش داشته، در حافظه عمومی به یکی از نماد های مادران جنایتکار تبدیل شده است. همین تضاد میان آنچه احتمالا اتفاق افتاده و آنچه مردم سال ها درباره‌اش شنیده اند، ما بارکر را به شخصیتی ماندگار و قابل مطالعه در تاریخ آمریکا تبدیل کرده است.