انسان هایی که توسط حیوانات بزرگ شدن

شاید بعضی هایتان فکر کنید ایده کودکانی که به دسته حیوانات بزرگ شدن فقط در کتاب ها و افسانه ها وجود داشته باشد اما خیر آن ها در دنیا واقعی هم وجود دارند همانطور که از عنوان این پست پیداست چند تا از این کودکان در این پست گفته می‌شوند

۱_ آکسایا مالایا در سال ۱۹۹۱، دختری به نامه اکسانا مالا در میان دسته از سگ ها پیدا شد. وی زمانی که توسط تیم نجات پیدا شد هشت سال داشت درحالی که ۵ سال قبل والدین مشکل دارش فراموش کرده بودند او را به خانه ببرند. درنهایت برای این که بتواند گرم شود خود را به لانه سگی در آن نزدیکی ها رساند و برای ۵ سال آینده همراه با سگ ها ماند .

پس از سال ها دور بودن از جوامع انسانی، او خود را با تمام خصوصیات و رفتار سگ ها وفق داده بود . اوکسانا روی چهار دست و پای راه می‌رفت، گوشت خام میخورد ، پارس میکرد ، بومی‌کشید و حتی زمانی که به نجات دهندگانش نزدیک شد نیز دندان هایش را نشان می‌داد.

کاملا مشخص بود که سگ های دسته نیز او را یکی از خودشان فرض کرده بودن و زمانی که نجات دهندگان سعی کردند او را با خود ببرند ، بقیه سگ های گروه به این افراد حمله کردند و سعی در باز پس گرفتن اوکسانا، تلاش های زیادی صورت گرفت و مدت زمان زیادی طول کشید تا بار دیگر بتواند مانند یک انسان زندگی کند . او مجبور بود حرف زدن و راه رفتن روی پاهایش را از نو یاد بگیرد . درحال حاضر این دختر سابقا وحشی هنوز در یک مرکز نگهداری از کودکان معلول و عقب مانده نگهداری شده و اوقات بیکاری خود را در همان مرکز به نگهداری از حیوانات می‌گذارند .

۲_ ماریناچاپمن مارینا چاپمن در کلمبیا زندگی می‌کرد در سن سه سالگی ربوده شده و در جنگل رها گردید . وی که در جنگل تنها مانده بود به گروهی از میمون های کاپوچین برخورد کرد که پستانداران بسیار باهوشی هستند . به مدت ۵ سال وی سبکه زندگی این میمون ها اعم خوردن ، آشامیدن ، رفتار تعامل کردن را تقلید کرده و یاد گرفت . در نهایت کاپوچین ها او را در گروه خود پذیرفته و روش پیدا کردنه غذا در جنگل و دوری کردن از حیوانات شکارچی برای زنده ماندن را به او یاد دادند . درنهایت گروهی از شکارچیان او را پیدا کردند اما آن ها او با خود به یک مسافر خانه برده و همانجا رها کردند.

مارینا از آنجا موفق به فرار شد و اکنون در بریتانیا زندگی می‌کند و دو دختر نیز دارد . وی بعد ها کتابی به نامه ( دختری بدون نام) درمورد دوران زندگی خود با میمون ها نوشت که واقعا هم فوقالعاده ای است

۳_هادارا در اوایل قرن بیست میلادی، پسر بچه ای دو ساله به نام هادارا در بیابان صحرا در آفریقا از والدینش جدا شد . این کودک بی هدف در صحرا راه می‌رفت و به نظر می‌رسید که هیچ شانسی برای زنده ماندن نداشته باشد اما در کمال ناباوری گروهی از شتر مرغ ها او را در گروه خود پذیرفتند . جالب این که شتر مرغ ها به هیچ عنوان به انسان نزدیک نشده و رابطه خوبی با انسان ها ندارند.

کودک‌ها وحشی بیش از ۱۰ سال با خانواده شتر مرغ ها زندگی کرده و در نهایت زمانی که ۱۲ ساله بود به جوامع انسانی بازگردانه شد . او اکنون ازدواج کرده و بچه هایش بار ها قصه های او درمورد دوران زندگیش همرا با شتر مرغ ها را شنیده اند .