گل های که معنای خوبی ندارند

در این مطلب نام گل های را می بینم که معنای خوبی ندارند. درسته با اینکه گل ها نماد مهربانی و نیکی هستند اما بعضی از گل ها در بعضی از متون قدیمی معنای جالبی ندارند.

گل گندم (Cornflower): در برخی فرهنگ‌ها، این گل ظریف نماد «ظرافت» است، اما در برخی تفاسیر قدیمی‌تر، به خاطر رنگ آبی سردش، با تنهایی و ناامیدی در عشق گره خورده است.

گل فیلودندرون (Philodendron): این گیاه آپارتمانی محبوب، در زبان گل‌ها گاهی به معنای «نفرت» در نظر گرفته می‌شود. شاید به خاطر سمی بودن برگ‌هایش باشد که انگار می‌خواهد به همه بگوید: «به من نزدیک نشو!»

گل شیپوری (Calla Lily): این گل زیبا گاهی نماد «گستاخی» و «وقاحت» در نظر گرفته می‌شود. احتمالاً به خاطر ظاهر بسیار مغرور و قامت کشیده‌اش که انگار بی‌پروا به همه نگاه می‌کند.

گل آفتاب‌گردان (Sunflower): شاید باورت نشود، اما آفتاب‌گردان در شرایطی خاص، نماد «گستاخی» یا «غرور کاذب» است. دلیلش هم کاملاً مشخص است؛ آن‌قدر سرش را بالا می‌گیرد و همیشه دنبال خورشید است که انگار هیچ‌کس دیگری در این دنیا برایش اهمیت ندارد.

ریحان (Basil): تعجب‌آور است، نه؟ در حالی که امروزه ریحان نماد خوش‌طعم بودن غذاست، اما در یونان باستان و برخی افسانه‌های اروپایی، به دلیل ارتباطش با نفرین، نماد «نفرت و کینه» بوده است. می‌گویند اگر ریحان را با خشم بکارید، بهتر رشد می‌کند!

گل سیکلامن (Cyclamen): این گل زیبا در زبان گل‌های دوره ویکتوریا نماد «جدایی و خداحافظیِ سرد» بود. گاهی هم آن را به معنای پایان قطعی یک رابطه و ناشی از نفرت یا بی‌تفاوتی می‌دانستند. انگار گیاهی است که با سردی تمام، درِ خروجی را به روی تو باز می‌کند.

گل خرزهره (Oleander): این گیاه که به زیباییِ مرگبارش معروف است، در نمادشناسی به «خطر» و «گستاخیِ بی‌پروا» تعبیر می‌شود. یعنی کسی که به اندازه‌ای گستاخ است که بدون ترس از عواقب (سمی بودن)، هر کاری که می‌خواهد انجام می‌دهد.

گل آلاله (Ranunculus): با اینکه ظاهرش بسیار فریبنده و لطیف است، در فرهنگ نمادین قدیمی، گاهی به معنای «منکرِ زیبایی تو هستم» یا به نوعی تحقیر طرف مقابل استفاده می‌شده است. یک جورِ خاص از نفرت که در بسته‌بندیِ شیک عرضه می‌شود

خار مریم (Thistle): این گیاه با آن تیغ‌های تند و تیزش، نماد کاملاً واضحی برای «گستاخی» و «دفاعِ تهاجمی» است. هدیه دادنِ خار مریم به کسی، پیامی بسیار رک و پوست‌کنده دارد: «نزدیک نشو که با تیغ‌هایم به تو آسیب می‌زنم.» گستاخانه‌تر از این؟

گل نرگس (Narcissus) - به خصوص اگر پژمرده باشد: اگرچه نرگس نماد خودشیفتگی است، اما در اسطوره‌ها (داستان مرگ نرگس)، نماد «ناامیدی از خود» و گیر افتادن در دامِ یأس است.

گل همیشه بهار (Marigold): در برخی فرهنگ‌های قدیمی، این گل نماد «اندوه عمیق»، «ناامیدی» و حتی مرگ بود. برخلاف نامِ امیدوارکننده‌اش، در زبان گل‌ها گاهی برای ابراز تألم و داغ‌دیدگی استفاده می‌شده است.