تنهایی ۴

خب من اومدم با پارت ۴ تنهایی امیدوارم تا اینجا ازش خوشتون اومده البته که این داستان چون ازروی واقعیت ممکن براتون جذاب نباشه نمی دونم معمولا بهتر می نویسم ولی خب ی داستانی واقعی رو تغییر نمی دم پس ممنون که می خونیدش و این که اگر نظرات باز شد لطفا نظراتتون هم راجب کاراکترا بگین خب بریم برای داستان

خب شاید بزرگترین درد اون لحظه نبود شاید بهتر بگیم فردای اون روز بود معلم :بانو بیا پای تخته این رو حل کن بانو : چشم معلم : بچه ها از بانو معذرت خواهی کردین چون زدینش ریحانه : خانم اون هیچ دوستی نداره شاید اره اون موقع که تو روش بهش گفتن اون اینجا تنهاست دیگه قطع امید کرد شاید واقعا اون لحظه بود که قلبش هزار تیکه شد و از اون روز به بعد اون دختر احمق باهوش شاد بود که درونش سرد و یخبندانِ

دو ماه بعد بانو در حال نوشتن جزوه سلنا وارد میشه بانو به خاطر بچه ها و سرو صدا شون سردرد داره و یک دفعه همه چی ساکت میشه و بانو سرش رو بلند می کنه سلنا زده بود تو گوش بهترین دوست جدیدش نازی تو دل بانو انگار ی چیزی تکون خورد انگار دلش خنک شده بود بعد اون اتفاق کل حواسش به رفتن به مدرسه نمونه بود جایی که از این کلاس دور بشه از این آدما و ی ادم جدید بشه با دوستای خوب و درست

بانو : خانم اجازه برم دستشویی معلم : اره برو در دستشویی مدرسه اوین می دونی ریحانه خیلی ادم چس......ی شده مثلا چرا باید این طوری کنه دائم خودش رو طوری نشون میده انگار خیلی خفن خیلی با حال بانو در دلش می گه کی هست که داره با اوین صحبت می کنه و به اوین همچین چیزایی می گه کسی که جرئت داره جلوی یکی از دوستای ریحانه ازش بد بگه

در رو باز می کنه چرا فکرش رو نمی کرد تنها کسی که همچین جرئتی داره سلنا سلنا : تو اینجا چی کار می کنی بانو : معلوم نیست اومدم دست به آب و در همین حال طوری که انگار اصلا براش مهم نیست چی می گفتن دست هاش رو می شوره و میره اما فقط خودش می دونست چقدر می خواد فضولی کنه

سال هفتم استار : می دونی الینا ما بانو رو خیلی دوست داریم اما اون بین دوستاش ی فرقی ریزی می زاره بانو : اره من بین دوستام فرق می زارم استار : وای تو اینجایی نگاه من منظورم...، بانو :اره منظوری نداشتی می دونم من نمی گم فرق نمی ذارم می زارم اما یادتون نره شما دو نفر که چه کسی باعث شد من دوستام رو طبقه بندی کنم یادت نره اون سال ها کی من رو ول کرد

دستم خورد ببخشید