لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
صفحه های باز...
مثل دفتری که توی باد رها شده
خوبی اینجا اینه که هیچکی نیست...
هیچکس، و هیچکس!
بماند به یادگار؛ ۱۴۰۵/۶/۳۱ ، ۱۲:۵۳
اون دوتا که اوکی میکنن و درست میشه، فقط تو میمونی خانم i ، صبرکن.
رتبه 4 کلاس... باید 3 میشدم، اون بهم قول داده بود و اونم برگمو اشتباه تصحیح کرده بود، هردوشونو میبینم.
پرش ذهنی.
اوه، که عاشقمی، نه؟
عاشقمی و میخوای زندگیمو نابود کنی...
چطور میتونی... میدونی چقدر برام مهمی؟
البته که برات مهم نیست ولیخب... هرگز مجبورم نکن بهت فحش بدم، چون تهش جز پشیمونی و عذاب وجدان چیزی برام نمیمونه.
وای... شت مهری چرا آدم نمیشی...
چرا اونقدر استاکش کردم وای خدایا...
من... زیادی فضولم.
اوه عالیه، حالا دیگه تنها کسی که فکر میکردم میتونم باهاش دوست بشم هم ازم متنفره و دور شده، همش به خاطر اون...
نه، به خاطر خودم... حماقت خودم و سادهلوحی خودم... تاوان خودم؛ سرنوشت مهری.