تمرین نویسندگی!؟

سال‌ها منتظر شنیدن این جمله بودم، اما وقتی بالاخره گفت انگار تمام دنیا برای لحظه‌ای در سکوت فرو رفت و من... هیچ احساسی نداشتم. نه شادی نه اندوه ؛ تنها خلایی عمیق که حتی صدایش هم قادر به پر کردنش نبود. چه غریب است رسیدن به آرزویی که روزی تمام وجودت را برایش می‌دادی اما اکنون در لحظه‌ی تحققش چیزی جز خستگی در تو باقی نمانده است. شاید بعضی انتظارها آن‌قدر طولانی می‌شوند که آدم پیش از رسیدن به آرزویش خودش را در میان راه گم می‌کند ...