آخرین جمله....

اوه بچه جون ، باید از کسی ترسید که حرفش میمونه ، نه کسی که زورش میمونه یا تاریخ سازی یعنی عوض کردن دنیا با کارهای خوبت نه اینکه دنیا رو به نابودی بکشونه با کارات

تا آن‌زمان که گردش زمین و‌آسمان به‌پاست,نور امید‌در دل‌جهان می‌درخشد,پس نامید نشو؛تو میتونی...

کمک خواستن هیچ اشکالی نداره و البته نشان دهنده هوش شماست ولی اینکه همیشه منتظر کمک باشی نه تنها کمکی بهت نمیشه بلکه مثل احمقا به نظر میای

آخر من با لبخندی می‌سپارم جانم را.

هعی‌‌

خودت رو سرزنش نکن، تو به وجود اومدی تا برای همه مفید باشی، پس سعی کن و نااميد نشو غافل نشو

وصیت من از زندگی این است که همه از تک تک لحظات خوش خود بهره ببرند و همیشه به فکر درست کردن همین لحظات خوش برای دیگران باشند، همین و بس. (گل شمعدونی ، ۱۴۰۵)

در آخر همه ی ما میمیریم. مانند من.

به بدترین دشمن هات هم لبخند بزن

بزرگی و شهرت ، باعث حسادت می شود ؛ حسادت ، بدخواهی را به وجود می آورد و بدخواهی انگیزه ای برای دروغ گویی می شود .

دیروز و روز های قبلش رفتند و تمام شدند. این نیز می گذرد. پس تا می توانی مهربانی کن. مهربانی به دیگران فقط حال خودت را خوب می کند...

دنیا دو روزه...پس لبخند بزن و از زندگیت لذت ببر

دنیا کثافت بازی زیادی کرده ولی پنهانش کرده

او تنها موجودی بود که شکستن قوی ترش کرد

می خوام کاری بزرگ انجام بدم و خودمو از دست نمیدم و براش تلاشمو میکنم