سایه‌ ای که جا ماند...

می گیرم می خوابم چون فردا امتحان ریاضی دارم

وقتی نور باشه سایه وجود داره پس پرده رو میکشم چراغا خاموش (رسما میخوام خودمو بکش.م)

داداش گشنمه چیزی نداری بدی باهم بخوریم؟

ولین کارم: بهش نگاه می‌کنم، بعد خودمو نیشگون می‌گیرم. اگه درد داشت، بیدارم. اگه نداشت، خوابم. ولی یه چیز مسخره‌تر هم به ذهنم می‌رسه: شاید من سایه‌ام و اون آدمه. پس بهش می‌گم "باشه تو برو سر کارو بار ، من امروز به جات تو تخت می‌مونم." بعد پتو رو می‌کشم بالا. صبح که بیدار شدم و دیدم سایه‌ام رفته سر کار و بار و من هنوز خونه ام ، منتظرم شب بیاد ببینم با چه قیافه ای بر میگرده.

از روی تخت بلند میشم فقط امیدوارم بذاره بلند شم...

جیغ میزنم و به احتمال زیاد از تخت میوفتم زمین و تا صبح بیدار میمونم و بعدش میرم به سایم سر میزنم و بعد چند دقیقه میرم باهاش دردودل میکنم

دوباره میخوابم

دیگ به اونجا ها نمیرسه که کاری کنم 🤣(به عالم ملکوت پیوستم🗿👍🏻)

صلوات😀🌚

میرم بغلش میکنم میخوابیم😍💔

میرم در نور ، چراغ هارو روشن میکنم و دعا میخونم ولی اول چشمم رو میمالم و بعد سکته میکنم در واقعیت

داداش میترسم😬 تا دستشویی میای همرام.دارم میترکم😉

وای یعنی مردممم؟؟ خب قطعا یه سکته ناقص میکنم

با لبخند ژوکوند بهش زل میزنم چند دیقه و بعد میگیرم می‌خوابم