مینویسم برایت شاید روزی بخوانی

یه روزی از ترک کردن من پشیمون میشی-🗣

گمانم تمام راه را اشتباه امدم و محبت را به تو اشتباه نشان دادم. گاه از من می گفتی که قبلا آدمی بودم و به همه حرفات گوش می دادم و در سخت ترین لحظات پیشت بودم اما الان می گویی دیگر مثل قبل نیستم اری چون من هم مانند تو عوض شدم و شرمنده ام حالا که دور شدیم چرا با تو مثل قبل نبودم چرا با محبتی دنبالش بودی را به تو ندادم. و نمی دانم چطور برگردم مثل پرنده که می خواست پرواز کند اما سقوط کرد و حالا که می خواهد برگردد اما بالش شکسته.

بعضی شب‌ها، بی‌هوا یادت می‌افتم و ناگهان تمام آن روزها، با همان جزئیات کوچکشان، برمی‌گردند؛ صدایت، نگاهت، حرف‌هایت. دلم برایت تنگ می‌شود؛ برای حضوری که آن روزها ساده بود و حالا از دورترین خاطره‌ها هم نزدیک‌تر به نظر می‌رسد. گاهی آرزو می‌کنم فقط چند دقیقه از گذشته به من برگردد؛ چند دقیقه برای دیدنت، شنیدن صدایت و ماندن در همان لحظه‌ای که هنوز نمی‌دانستم قرار است روزی دلتنگش شوم. بعضی شب‌ها دلم همان روزها را می‌خواهد؛ همان تو را، همان من را، همان مایی را که یک روز داشتیم.

دوستت دارم هرجوری که باشی:)

متاسفم 🖤💔

شما ۳ نفر روزی عزیز من بودید اما اکنون بخشی از مرا بردید، بی‌آنکه چیزی بگویید. عمری منتظر دوست‌داشته‌شدن بدون شرط از او ماندم . یک روز دیگر نبودی و من مانده‌ام با آدمی که باید نبودنش را یاد می‌گرفتم کودکی‌ام بودی؛ وقتی به تو فکر می‌کنم سال‌هایی باز می‌شوند که دیگر وجود ندارند و رفتنت فقط نبودن تو نیست، رفتن بخشی از گذشته‌ی من است. هر کدامتان چیزی بردید: یکی جای خالی محبتی که نباید خالی می‌ماند یکی چند ماهی که آن‌قدر نزدیک شده بود که نبودنش به به چشم بیاید، یکی تکه‌ای از کودکی‌ام را.